กว่าจะได้นั่งบัลลังก์ศาล

หนังสือเล่มนี้เป็นการเขียนเล่าประวัติการต่อสู้ของผู้เขียน ตั่งแต่ลืมตาดูโลกเกิดในครอบครัวยากจน เป็นลูกของคนใบ้โดยอาศัยอยู่กับยายตั้งแต่เด็ก ประสบการณ์ที่ผู้เขียนได้พบกับตนเองตั้งแต่จำความได้ จนถึงวันที่เขียนหนังสือประมาณสามสิบหกปี โดยในแต่ละบทผู้เขียนได้แทรกคติสอนใจให้ผู้อ่าน ไว้อย่างน่าคิดชวนติดตาม เช่น ในความคิดของผู้เขียนตอนหนึ่งได้บอกว่า ความสำเร็จของคน ตามความหมายของผู้เขียนก็คือ คนเราจะทำงานอะไรก็ได้ที่ตั้งอยู่บนความถูกต้องชอบธรรมของสังคม และทุกคนที่เกิดมาไม่ว่ายากดีมีจน หรือจะมีร่างกายที่พิการก็ตาม ย่อมมีคุณค่าของความเป็นมนุษย์ หรือที่เรียกกันว่า ศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์นั่นเอง

ชื่อเรื่อง: กว่าจะได้นั่งบัลลังก์ศาล

ผู้แต่ง: ณัฐปกรณ์ พิชญปัญญาธรรม

สถานที่: ชั้น 3 อาคาร 1

สารบัญ

  • ๑ ไม่ได้ตั้งใจ  หน้า   ๑๓
  • ๒ อยู่กับยาย  หน้า   ๒๓
  • ๓ เพื่งรู้ชื่อ  หน้า   ๓๙
  • ๔ ถ้าได้เป็นตำรวจก็ดี  หน้า   ๔๙
  • ๕ เพื่อนยิ่งกว่าเพื่อน  หน้า   ๕๙
  • ๖ ช่างซ่อมรถ  หน้า   ๖๙
  • ๗ เรียนภาคค่ำ  หน้า   ๘๓
  • ๘ สู่เมืองกรุง  หน้า   ๙๗
  • ๙ ปฏิบัติธรรม  หน้า  ๑๐๙
  • ๑๐ พ่อค้าน้ำเต้าหู้  หน้า ๑๒๑
  • ๑๑ เรียนรามฯ  หน้า ๑๒๙
  • ๑๒ หลังคาส้วมคอมโดมิเนียม  หน้า ๑๓๙
  • ๑๓ เรียนเนติบัณฑิต  หน้า ๑๕๓
  • ๑๔ จากนกน้อย.. สู่บ้านนกขมิ้น  หน้า ๑๖๑
  • ๑๕ การตัดสินใจครั้งสำคัญ  หน้า ๑๗๕
  • ๑๖ แม่หูได้ยิน  หน้า ๑๙๑
  • ๑๗ เชื่อว่าจะได้เป็นผู้พิพากษา  หน้า ๒๐๑