รัชกาลที่ ๓  แห่งราชอาณาจักรสุโขทัย
แผ่นดินพ่อขุนรามคำแหงมหาราช

          ด้วยพระราชกรณียกิจตั้งแต่ พ่อขุนศรีเมืองมานกับพ่อขุนน้าวนำถม, พ่อขุนบางกลางท่าวกับพ่อขุนผาเมือง และพระเชษฐา คือพ่อขุนบานเมือง     ครั้นถึงรัชสมัยของพ่อขุนรามคำแหงมหาราชนั้น ราชอาณาจักรสุโขทัยนับว่ามีความเจริญรุ่งเรืองและแข็งแกร่งมาก ทางด้านเหนือ มีสัมพันธไมตรีที่ดีกับพ่อขุนเม็งราย ด้านใต้มีการตีหัวเมืองต่างๆ อาณาเขตไกลออกไปจนถึงสิงคโปร์ เป็นการรวมไทยเข้าด้วยกันเป็นปึกแผ่น การตีหัวเมืองเพื่อรวบรวมในคราวนั้นไม่ยาก เพราะพ่อขุนศรีเมืองมาน ท่านได้วางรากฐานของความสามัคคีไว้แต่แรกแล้ว ไม่เสียเลือดเนื้อไปมาก 

          พ่อขุนรามคำแหงมหาราชท่านทรงพระปรีชาสามารถมาก ในการปกครอง พระองค์สามารถปกครองราชอาณาจักรสุโขทัย ที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลนี้ได้เป็นอย่างดี  บ้านเมืองและประชาชนทุกหมู่เหล่ามีแต่ความสงบสุขร่มเย็น  ด้วยระบบพ่อปกครองลูก  

เศรษฐกิจ การค้า มั่งคั่ง

          ในยุคพ่อขุนรามคำแหงมหาราช มีการติดต่อค้าขายกับประเทศจีน ^(๑) รวมถึงการส่งเครื่องราชบรรณาการระหว่างกัน   มีการอุตสาหกรรมผลิตเครื่องปั้นดินเผา เครื่องถ้วยชาม เครื่องเคลือบ (หรือเรียกว่าเครื่องถ้วยสังคโลก) จากเตาเผาที่เรียกว่า "เตาทุเรียง" ซึ่งมีหลักฐานที่ขุดพบเป็นจำนวนมาก มีผู้รู้บางท่านคาดว่าอาจจะมีมากกว่า ๒๐๐ เตาเลยทีเดียว