Description
"หนังสั้น" อีกหนึ่งเทรนด์ฮอตคนรุ่นใหม่ คงไม่ได้จำกัดวงอยู่แค่ "เด็กนิเทศ" เสียแล้ว
ล่าสุด หนังสั้นฝีมือ "นักศึกษาแพทย์" 2 เรื่อง คว้ารางวัลชนะเลิศการประกวดหนังสั้นในหัวข้อ "Love My Patients" จัดโดยสถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล (พรพ.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) โดยมีนิสิต นักศึกษาหลากหลายสาขาส่งผลงานเข้าร่วมประกวด
ผลงานชนะเลิศมี 2 ผลงาน ได้แก่ หนังสั้นเรื่อง "ล้มลุก" โดย 4 นักศึกษาคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล กรุณา ชวเลิศสกุล เฉลิมพงศ์ ธัญพิพัฒน์ ปภพ เหมือนเผ่าพงษ์ ปิยะวัฒน์ งามเลิศรัศมี และเรื่อง "ผม(จะ)รักคนไข้" โดย 4 นักศึกษาคณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ปวินท์ ศิริแสงชัยกุล เกริกวิชย์ วิสิฐสกุลชัย ชาธิษณ์
จันทกนกากร ณิชา จิระมงคล คว้าเงินรางวัล 2 หมื่นบาท พร้อมโล่ประกาศเกียรติคุณและเกียรติบัตร
ส่วนรางวัลชมเชย 3 รางวัล ได้แก่ เรื่อง "สัมผัสความฝัน สัมผัสความจริง" โดยนัฐวิช แก้วพิกุล คณะวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสารสนเทศสุขภาพ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สุรศักดิ์ ศุภรปริญญา คณะคอมพิวเตอร์ธุรกิจ โรงเรียนฐานเทคโนโลยี
ทวีศักดิ์ เขมัพเฐียร คณะคอมพิวเตอร์ธุรกิจ โรงเรียนฐานเทคโนโลยี เรื่อง "เดี๋ยวนี้เขาพัฒนาแล้ว" โดยนักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม พสธร สันติมงคลกุล พูนชัย จันดารักษ์ ดนุพล พราหมณ์ชูบัง กาญจนา วันนา และเรื่อง "มุมมอง" โดยอิทธิ อดุลสุทธานนท์ คณะสาธารณสุขศาสตร์/สุขศึกษา และพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล สหวัฒน์ ลีลาสง่าวงศ์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จ วศิน พิพัฒนฉัตร คณะสาธารณสุขศาสตร์/สุขศึกษา และพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ขวัญตา พงศ์นราวรรณ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
"ล้มลุก" เล่าถึง "แอน" ผู้ป่วยไตวายระยะสุดท้ายที่ต้องผ่าตัดเปลี่ยนไต แต่ไม่มีไตของผู้บริจาครายได้เข้ากับเธอได้ แอนจึงหมดหวังที่จะมีชีวิตอยู่และไม่ยอมพูดคุยกับใคร เมื่อเข้ารักษาในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง แพทย์ พยาบาล และเจ้าหน้าที่ทุกคนต่างปฏิบัติต่อแอนด้วยความเข้าใจ เมตตา และคำนึงถึงศักดิ์ศรีของผู้ป่วยที่มีสิทธิรับรู้ข้อมูลการรักษาและร่วมตัดสินใจ
วันหนึ่งคุณหมอผู้รักษาแอนมอบตุ๊กตาล้มลุกที่คุณหมอเคยได้รับตอนเป็นเด็กๆ จากคุณหมอที่รักษาอาการป่วยมาก่อนให้กับแอน ตอนแรกแอนไม่สนใจกระทั่งเธอได้พบกับพนักงานทำความสะอาดที่พูดให้กำลังใจและทำให้แอนเข้าใจความหมายของตุ๊กตาล้มลุกตัวนั้น แอนจึงกลับมีกำลังใจลุกขึ้นสู้กับโรคที่เป็นและมีความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
"ผม(จะ)รักคนไข้" เรื่องราวของหมอยอดกับหมอจู้ที่เป็นแฟนกัน แต่ทำงานคนละโรงพยาบาล หมอยอดเป็นคนไม่เอาใจใส่คนไข้ ขณะที่หมอจู้ดูแลคนไข้เป็นอย่างดี วันหนึ่งซึ่งเป็นวันเกิดหมอยอด หมอจู้จะไปหาแต่ประสบอุบัติเหตุ วันนั้นหมอยอดต้องอยู่เวรกำลังออกไปรับประทานอาหาร มีพยาบาลโทรมาตาม หมอยอดก็ไม่สนใจ จนมารู้ภายหลังว่าหมอจู้ถูกรถชนและเข้ารักษาที่โรงพยาบาลของหมอยอดนั่นเอง
รองผู้อำนวยการ พร.พ. ดวงสมร บุญผดุง กล่าวว่า การตัดสินค่อนข้างยาก แต่ต้องตัดใจเลือกผลงาน โดยส่วนตัวชอบเรื่อง "ล้มลุก" เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงการทำงานของบุคลากรภายในโรงพยาบาล แสดงถึงความเข้าใจคนไข้ว่าขณะที่คนไข้หมดหวังไม่อยากรับการรักษา แพทย์มีวิธีให้กำลังใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณหมอควรมี อีกเรื่องหนึ่งคือ "ผม(จะ)รักคนไข้" เรื่องนี้ก็ดี มีแนวคิดโดยใช้แพทย์ 2 คนเป็นตัวดำเนินเรื่องว่าหมอที่ดีเป็นอย่างไร หมอที่ไม่ดีเป็นอย่างไร ตอนจบให้แง่คิดดีมาก คือ การดูแลใครสักคนไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่เรารักเท่านั้น
ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ ผู้กำกับฯ ภาพยนตร์ กล่าวว่า เรื่อง "ผม(จะ)รักคนไข้" เป็นเรื่องที่ผมชอบมากที่สุด น้อง ๆ คิดบทหนังได้ดีมาก มีกลวิธีในการเล่าเรื่อง หักมุมตอนจบ ถ่ายทอดออกมาได้กินใจ ส่วนเรื่อง "ล้มลุก" มีโปรดักชั่นดีมาก ถ้านับว่านักศึกษาแพทย์เป็นคนทำ ทั้งการแสดง การตัดต่อ มุมกล้องนับว่าดีหมด
นักศึกษาคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ให้สัมภาษณ์ถึงผลงาน "ล้มลุก" ว่า ช่วยกันเขียนบททั้ง 4 คน โดยแต่ละคนคิดโครงเรื่องมาคร่าว ๆ ก่อนแล้วมานำเสนอ นำเอาความคิดของแต่ละคนมารวมกัน สัญลักษณ์ที่ใช้เดินเรื่องคือตุ๊กตาล้มลุกที่เคยดูตอนเด็กๆ ในเรื่องโดราเอมอน นำมาสื่อถึงคนไข้ว่าล้มแล้วต้องลุก ป่วยแล้วต้องหาย ให้กำลังใจทั้งคนทั่วไปและคนไข้ไม่ให้สิ้นหวัง รวมถึงให้กำลังใจตัวเองด้วย
ด้านทีมนักศึกษาคณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่า "พวกผมชอบดูหนัง และเคยคิดกันว่าอยากทำหนัง อยากเป็นผู้กำกับฯ พอมีจัดประกวดขึ้นมาจึงอยากลองทำดู การเป็นนักศึกษาแพทย์บอกตรง ๆ ว่าเรียนหนักมา แต่พอได้มาทำหนังสั้นมีส่วนช่วยให้พวกเรารู้สึกผ่อนคลาย"
สำหรับผลงาน "ผม(จะ)รักคนไข้" ว่าที่คุณหมอจากศิริราชพยาบาลกล่าวว่า พอเริ่มคิดบทภาพยนตร์ก็เลยใช้ชื่อนี้เลย เพราะตรงกับเนื้อเรื่องและยังตรงกับหัวข้อที่กำหนด การดำเนินเรื่องที่ให้หมอรักกันเพราะคิดว่าใคร ๆ ย่อมมีความรักกันทั้งนั้น โดยคิดตอนจบไว้ก่อน อยากให้ตอนจบให้แง่คิดอะไรบางอย่างกับคนดู เป็น "หนังสั้น" ที่มีความหมายยาวไกลในการเยียวยาสังคม
ก่อนวันสวมเสื้อกาวน์
"หนังสั้นนักศึกษาแพทย์"
ข่าวสด 17, 6185 (5 พ.ย. 50) 22.
